Szlak rowerowy Odra-Nysa

Krajobraz zalewowy Doliny Odry

Nysa na terenie Powiatu Słubickiego przebiega w przeważającej części wałem przeciwpowodziowym wzdłuż rzeki Odry, od miejscowości Górzyca do miejscowości Kłopot. Długość trasy wynosi ponad 60 kilometrów. Przebiega przez trzy gminy Powiatu Słubickiego: Górzycę, Słubice oraz Cybinkę. Szlak jest projektem komplementarnym względem projektów czeskich i niemieckich, zakładających utworzenie szlaku biorącego początek na terenie Republiki Czeskiej, w pobliżu Ĺşródeł Nysy Łużyckiej i przebiegającego lustrzanie na obydwu brzegach Odry aż do Morza Bałtyckiego. Całkowita długość trasy wyniesie łącznie 591 km. Jednym z celów w/w projektów jest urozmaicenie trasy tzw. ósemkami odrzańskimi odbiegającymi w postaci pętli od głównego szlaku Odra - Nysa w głąb Polski i Niemiec celem poznania walorów turystycznych terenów sąsiednich. Fragment szlaku przebiegający przez teren Powiatu Słubickiego został wyposażony w cztery trójjęzyczne tablice zawierające informacje turystyczne. Znajdują się one w: Górzycy, Lubuszu, Uradzie oraz Kłopocie.

 

Atrakcje turystyczne szlaku

autor:
data wstawienia:
ostatnio zmienil:
ostatnia aktualizacja:

Górzyca

Krajobraz Lasku Pokoju
Podziemia Fortu Ĺťabice
Widok z wieży Chyrzyno na Park Narodowy Ujście Warty

Gorice, Goriza - nazwa osady Górzyca przyjęła się od wzniesienia, które rozciąga się od strony południowej i wschodniej zwanego Górą. Według twierdzeń uczonych istniał tu ośrodek życia ludzi kultury łużyckiej już w latach 1200-800 przed Chrystusem. Ziemia ta znana jest jako obszar, gdzie w V w. p.n.e. stosowano ceramikę łużycką, typu tzw. górzyckiego. Pierwsze wzmianki na temat tej miejscowości spotykamy w przekazach historycznych z 1252 r. jako własność powstałego w latach 1123-1124 biskupstwa lubuskiego z siedzibą w Lubuszu. W wyniku zatargów z margrabiami brandenburskimi siedzibę tą w roku 1276 biskupi przenieśli do Górzycy. Znajdowała się tu Katedra pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, póĹşniej Sanktuarium Maryjne, miejsce kultu, licznie odwiedzane przez pątników z Wielkopolski, Śląska, Ziemi Lubuskiej, Brandenburgii. W imię szerzenia protestantyzmu jego wyznawca - margrabia Jan z Kostrzyna w roku 1551 nakazał sanktuarium zniszczyć a przedmioty cenne umieścił w swoim skarbcu. Zniszczono wówczas obraz Matki Boskiej, któremu przypisywano cudowne właściwości - cel pielgrzymek setek wiernych. W wyniku różnych zatargów i zniszczeń Górzyca egzystowała głównie w charakterze wsi. Od XVII w. do 1945 r. była miastem. W okresie powojennym Górzyca rozwijała się w umiarkowanym tempie, odbudowując zniszczenia wojenne. W latach 1976-1982 z powojennych zgliszczy zostaje odbudowany kościół.


Walory przyrodnicze

Park Narodowy "Ujście Warty"
został utworzony 1 lipca 2001 r. Obejmuje powierzchnię 8 037,59 ha. Obiektem ochrony jest różnorodność i ilość występujących tu ptaków. Ogółem w Parku stwierdzono ponad 250 gatunków, z czego ponad 170 to gatunki lęgowe. Zalewowy charakter doliny dolnej Warty jest atrakcyjny dla wielu gatunków, których siedliska w większości krajów europejskich zmeliorowano i osuszono.

Rezerwat przyrody "Pamięcin". Rezerwat florystyczny o powierzchni 2,65 ha. Położony jest na zboczu pradoliny Odry o ekspozycji pd.-zach. Warunki te wykorzystuje interesująca roślinność sucholubna, będąca przedmiotem ochrony. Głównym zespołem jest murawa ostnicowa (Potentillo-Stipetum). Rosną tu charakterystyczne dla muraw kserotermicznych gatunki: ostnica Jana, ostnica włosowata, mikołajek polny, wężymord stepowy, pajęcznica liliowata, zawilec wielokwiatowy.

Park Krajobrazowy "Ujście Warty". Powstał w 1996 r. i obejmuje 20 534 ha. Celem utworzenia Parku jest zachowanie walorów przyrodniczo-krajobrazowych, typowych dla dolin dużych rzek wraz z otaczającymi krawędziami wysoczyzn oraz utrzymanie bioróżnorodności na zasadach równoważenia celów gospodarczych i ochrony środowiska przyrodniczego. Głównym walorem Parku jest, podobnie jak w przypadku Parku Narodowego, bogata gatunkowo awifauna. Park Krajobrazowy "Ujście Warty" stanowi swoistą otulinę Parku Narodowego "Ujście Warty".

Obszar chroniony Klubu Przyrodników "Owczary". Obszar obejmujący swoją powierzchnią 18 ha. ma na celu ochronę muraw kserotermicznych i lasów zboczowych. Spotkać tu można unikalne gatunki flory muraw a wśród nich chronione: ostnica Jana, ostnica włosowata, ostrołódka kosmata, pajęcznica liliowata.


Walory kulturowe

Muzeum Łąki
w Owczarach. Ekspozycje poświęcone są: ekosystemom trawiastym świata, Polski, okolic Owczar, mieszkańcom łąk i sposobom ich użytkowania. Czynne codziennie, oprócz poniedziałków w godz. 10.00-16.00. Muzeum prowadzi także zajęcia edukacyjne, sprzedaż publikacji dotyczących regionu, dysponuje rowerami do wypożyczenia i służy informacją turystyczną. Tel. (95) 7591220

Fort "Ĺťabice". Idea budowy pierścienia fortów wokół starych twierdz oparta była na założeniu, by w odległości odpowiadającej zasięgowi ochronnego ognia artylerii rozmieścić krąg takich samodzielnych bastionów. W skład fortów Twierdzy Kostrzyn wchodzą ponadto: "Czarnów", "Gorgast" i Fort "Sarbinowo" Fort powstał w latach 1887-90 na wzniesieniu pozwalającym kontrolować drogi ze Słubic do Kostrzyna i Słońska. Ma postać pięcioramiennej reduty otoczonej suchą fosą. Fort znajduje się przy szosie Górzyca - Ĺťabice, naprzeciw wylotu drogi do stacji kolejowej Ługi Górzyckie.


Inne atrakcje turystyczne

"Kamienny szlak"
- trasa turystyczna wyposażona w rzeĹşbione kamienie. Interesujące wizerunki i treść znajdująca się na głazach nawiązuje do specyfiki miejsca usytuowania. Na trasie ponadto tablice informacyjne i wiaty turystyczne. Władze Gminy Górzyca wydały do "Kamiennego Szlaku" przewodnik i mapę turystyczną.

autor:
data wstawienia:
ostatnio zmienil:
ostatnia aktualizacja:

Lubusz

Widok na Lebus
Wiata przy punkcie widokowym w okolicach Nowego Lubusza
Tablica informacyjna
Przelatujące ptaki nad doliną Odry
Łabędzie na łonie natury

Lubusz, obecnie Lebus, stolica historycznej krainy nad środkową Odrą - Ziemii Lubuskiej, zamieszkiwanej przez plemię Lubuszan. Była jednym z ośrodków pierwotnego państwa polskiego i należała do Polski od czasu podboju przez państwo Polan do 1250 roku kiedy Bolesław Rogatka, potrzebując pomocy przeciwko księciu wrocławskiemu Henrykowi III, sprzedał ten strategiczny rejon Marchii Brandenburskiej i arcybiskupowi magdeburskiemu. Gród w Lubuszu powstał na lewym brzegu Odry prawdopodobnie w X stuleciu. W swojej historii pełnił bardzo ważną rolę - przyjęcia pierwszego uderzenia na wypadek wojny niemiecko-polskiej. Z tego też powodu w XIII- wiecznych kronikach nazwano Lubusz "kluczem do Królestwa Polskiego". Od dawna osada miała wielkie znaczenie strategiczne ze względu na jedyne wąskie przejście pośród ciągnących się wzdłuż Odry bagien. W 1124 roku (za czasów Bolesława III Krzywoustego) powstała tutaj diecezja lubuska, której zadaniem miała być chrystianizacja pogranicznych terenów słowiańskich. W wiekach dawnych życie kościelne z państwowem łączyło się najściślej we wszystkich kierunkach. Cała cywilizacya i wszystkie warunki jej postępu - powiada uczony niemiecki Zeissberg - leżały wtedy zawarte jedynie i wyłącznie w chrześcijaństwie. Kościół przynosił ludom nieoświeconym pierwiastki oświaty i ludzkości, uobyczajenia, braterstwa i okiełznania instynktów zwierzęcych; zagrzewał do wielkich czynów, uświęcał rodzinę i pracę. Wszystkie szkoły, uniwersytety, szpitale i instytucye dobroczynne były obsługiwane w średnich wiekach wyłącznie przez duchowieństwo. Tylko duchowni zajmowali się naukami, pisaniem i gromadzeniem ksiąg, a nawet przeważnie: malarstwem, budownictwem i ogrodnictwem, byli statystami i dziejopisarzami, dyplomatami i prawoznawcami, a prawo państwowe i kościelne stanowiły tylko dwa odłamy jednego organizmu (Zygmunt Gloger, Geografia historyczna ziem dawnej Polski, Kraków, 1903). Pod koniec XIII stulecia znaczenie Lubusza znacznie podupadło, a centra dzielnicy zaczęły przenosić się do innych miejscowości: Kostrzyna nad Odrą, Frankfurtu i Fuerstenwalde. Dziś Lebus jest niewielką miejscowością położoną na lewym brzegu Odry, zamieszkiwaną przez blisko 3,5 tys. osób. Malownicze położenie zawdzięcza stosunkowo stromej rzeĹşbie brzegu Odry.

 


Walory przyrodnicze

Okoliczne pola i łąki stają się w sezonie jesienno-zimowym bazą żerową dla tysięcy gęsi zbożowych i białoczelnych, setek łabędzi niemych i krzykliwych oraz setek żurawi. Gęsi wędrując z północnych krańców Euroazji na przetrwanie zimy przemierzają w kierunku Europy południowo-zachodniej tysiące kilometrów. Kosztuje je to wiele energii wyrażanej utratą masy ciała. Kluczowe zatem aby na swej trasie mogły znaleĹşć odpowiednie miejsca odpoczynku i miejsca dogodne do żerowania. Warunki takie ptaki znajdują w dolinie Odry i Warty gdzie nocują na rozlewiskach a żerują na pobliskich polach ozimin.
Łabędzie nieme i krzykliwe przybywają w doliny Odry i Warty celem przezimowania. Znajdując na polach otwartą przestrzeń, zapewniającą poczucie bezpieczeństwa i zasobność pokarmu łabędzie coraz częściej rezygnują z noclegu na wodzie i pozostają na żerowisku przez całą dobę. W zimowe dni na okolicznych polach ozimin można spotkać niekiedy kilka tysięcy łabędzi.
Pierwsze żurawie natomiast przylatują w te strony z początkiem jesieni i stopniowo zwiększają liczebność do kilkuset a nawet kilku tysięcy osobników. Dolina Odry i przyujściowej Warty pełni dla tych ptaków funkcję miejsca gromadzenia się przed wspólnym, grupowym, odlotem na zimowisko do Europy południowo-zachodniej. Jednak zanim to nastąpi, co ma miejsce zwykle w pierwszych dniach zimy, licznie odwiedzają żerowiska - okoliczne pola.

Walory kulturowe

Kościół w Golicach.
PóĹşnogotycka świątynia pw. Podwyższenia Krzyża Św. z poł. XV w. Szczyt wschodni ozdobiony jest ostrołukowymi blendami. Wejście do wieży zdobi ostrołukowy portal z dekoracją ceramiczną. Ponadto w Golicach warto zobaczyć budynki mieszkalne: nr 16 i 19 z przełomu XIX/XX w. oraz nr 23 z 2 poł. XIX w.

Kościół w Lisowie. Obiekt sakralny
pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, pochodzący z XV w. rozbudowany o transept w wieku XIX. W znacznej części zniszczony podczas II wojny światowej, odbudowany w 1962 r. W Lisowie ponadto warto zobaczyć budynek mieszkalny nr 22 o konstrukcji szkieletowej z XVIII w. częściowo obmurowany i podmurowany kamieniem, z podcieniem narożnym i wozownicą.

autor:
data wstawienia:
ostatnio zmienil:
ostatnia aktualizacja:

Urad

Dolina Pliszki (okolice Sądowa)
Dolina Pliszki (okolice Sądowa)

Wieś datowana na pierwszą połowę XIII wieku, zachowała swój zagrodowy charakter oparty o średniowieczny plan ulicowo-placowy. Duży rozwój przestrzenny Uradu nastąpił w XVIII wieku, w 1800 roku liczył 559 mieszkańców i 111 domów mieszkalnych. Do dóbr uradzkich należały ziemie po drugiej stronie Odry, gdzie był także folwark. Komunikację przez Odrę zapewniał prom. Wieś miała kościół, który zniszczono po 1945 roku.

 

Walory przyrodnicze

 

Dolina Uradzka. Równinny obszar w dolinie Odry na południe od Uradu i zachód od Bieganowa. Przed regulacją i obwałowaniem Odry była to porośnięta lasem łęgowym rozległa, podmokła równina cyklicznie zalewana wezbranymi wodami rzeki. Po obwałowaniu Odry powstał tu płaski obszar intensywnie użytkowany rolniczo. Jego cechą hydrologiczną jest długotrwałe utrzymywanie się wód opadowych. Zazwyczaj ma to miejsce w okresie przedwiośnia, kiedy miliony ptaków migrują z zimowisk na lęgowiska. Płytkie rozlewiska w dolinie Uradzkiej stają się wtedy idealnym miejscem odpoczynku dla wędrownych ptaków wodnych i błotnych. Spotkać tu można wówczas stada czajek liczące nawet 8 tys. osobników, siewek złotych (do 1,5 tys. osobników) i wiele innych gatunków ptaków. Podczas jesiennych migracji zatrzymują się tu na odpoczynek i żer liczne stada gęsi. Zimą otwarty teren, zapewniający bezpieczeństwo i pożywienie stanowi atrakcyjne zimowisko dla około 1 tys. łabędzi i kilku tysięcy gęsi. W ciągu całego roku obserwować można również inne rzadkie gatunki: bernikle białolice, rybołowy, ohary, bataliony i inne.

Dolina Pliszki. Dolina niewielkiej rzeczki stanowiąca w skali regionu unikalną wartość przyrodniczą. Właściwości fizykochemiczne wód Pliszki decydują o występowaniu minoga strumieniowego, pstrąga potokowego, lipienia i rzadko spotykanej w regionie piekielnicy. W dolinie znajdują się liczne Ĺşródła, torfowiska, lasy bagienne obfitujące w przyrodniczo cenne gatunki fauny i flory. Uchodzi do Odry w odległości kilkuset metrów na północ od miejscowości Urad. Tocząc bardzo czyste wody pośród pięknych, naturalnych siedlisk dolina Pliszki stanowi atrakcję dla wprawionego turysty - przyrodnika.

 

Walory kulturowe

 

Zespół dworsko-parkowo-folwarczny w Maczkowie. Wzniesiony na planie podkowy, wśród zespołu wyróżnia się dwór zbudowany pod koniec XVIII wieku w stylu klasycystycznym z barokowym detalem architektonicznym. W sąsiedztwie pałacu położony jest park założony w XVIII-XIX wieku jako park krajobrazowy. Obecnie przedstawia znaczną wartość przyrodniczą i krajobrazową. Przez park przepływa rzeczka Ilanka. We wsi położony jest cmentarz założony przy kościele w drugiej połowie XIX wieku przez ewangelików. Maczków oddalony jest od Uradu ok. 3,5 km w kierunku północno-wschodnim przy drodze na Rzepin.

autor:
data wstawienia:
ostatnio zmienil:
ostatnia aktualizacja:

Kłopot

Krzesiński Park Krajobrazowy
Ruiny mostu w Kłopocie

Malownicza swym układem przestrzennym i wybrana przez bocianią brać niewielka wieś. Zyskała sobie miano bocianiej wioski, czyli wyróżniającej się nieprzeciętnie wysokim zagęszczeniem gniazd bociana białego. Kłopot to dawna łużycka wioska (Kłopica). Powstała najprawdopodobniej w pierwszej poł. XIII w. Walory kulturowe wsi stanowi plan owalnicowy sięgający czasu średniowiecza, a także interesująca zabudowa zagrodowa, miejscami zwarta w miejskim stylu.

 

Walory przyrodnicze

 

Krzesiński Park Krajobrazowy. Utworzony w 1998 roku, na powierzchni 8546 ha. Obiektem ochrony w Parku jest krajobraz otwarty: rozległe, okresowo zalewane łąki, stanowiące siedlisko życia wielu cennych gatunków fauny i flory oraz bór sosnowy z licznymi śródleśnymi torfowiskami i jeziorkami. Występuje tu ponad 360 gatunków roślin naczyniowych, w tym 18 objętych całkowitą ochroną i 14 ochroną częściową. W świecie zwierząt największą wartością przyrodniczą cechuje się awifauna. Sprzyja temu zalewowy charakter znacznej części powierzchni Parku, stanowiącej atrakcyjne siedlisko dla siewkowców, ptaków szponiastych oraz łabędzi, gęsi, kaczek, czapli i innych ptaków wodnych i błotnych. Poza wartością przyrodniczą Polder Krzesińsko - Bytomiecki wyróżnia się walorami estetycznymi oferując zmieniającą się w cyklu rocznym szeroką paletę barw na rozległych przestrzeniach.

Rezerwat "Młodno". Utworzony w 1988 r. o powierzchni 92,91 ha. "Młodno" należy do europejskiej sieci ekologicznej "Natura 2000". Obiektem ochrony jest torfowisko niskie porośnięte wieloma gatunkami roślin chronionych (storczyki, wełnianki, rosiczka okrągłolistna). Stanowi miejsce lęgowe min. żurawia, błotniaka stawowego, wodnika i kaczek. "Młodno" jest wykorzystywane także jako miejsce gromadzenia się ok. 500 żurawi przed wspólnym podjęciem wędrówki na zimowisko. Rezerwat jest odwiedzany przez bieliki i bociany czarne. Odbywają się tu także rykowiska jeleni.

Użytek Ekologiczny "Cegielnia". Położony około 1 km w kierunku południowym od wsi Kłopot przy wale przeciwpowodziowym zróżnicowany siedliskowo: od boru przez ols do torfowisk i otwartych niewielkich oczek wodnych. Stanowi miejsce lęgów gęgawy, żurawia, błotniaka stawowego, dzięciołów: zielonego, dużego i średniego.

 

Walory kulturowe

 

Ruiny mostu w Kłopocie. Wybudowany w okresie międzywojennym most łączył Kłopot (Kloppitz) z FĂźrstenbergiem (obecnie nadbrzeżna dzielnica EisenhĂźttenstadt). W roku 1945, podczas odwrotu wojsk niemieckich środkowa - stalowa- część mostu została wysadzona w powietrze. Powstał w ten sposób specyficzny w swym wyglądzie przerwany most wchodzący głęboko w koryto Odry. W roku 2000, kiedy prowadzono remonty wałów przeciwpowodziowych, po zdjęciu wierzchniej warstwy ziemi odkryto szczątki żołnierza niemieckiego w kompletnym umundurowaniu oraz liczne niewybuchy, różnego kalibru pociski i elementy uzbrojenia.

Muzeum Bociana Białego w Kłopocie. Utworzone w 2003 r. z inicjatywy ZO LOP w Zielonej Górze. Prowadzi edukację przyrodniczą ze szczególnym naciskiem na biologię i ekologię bociana białego. Ponadto w budynku znajduje się ekspozycja poświęcona bocianowi i okolicznej przyrodzie. Muzeum posiada miejsca noclegowe. W sąsiedztwie usytuowana jest wieża widokowa, z której można podziwiać bocianią wieś i jej mieszkańców - bociany białe, które gnieżdżą się tu w ilości około 20 par. W latach 80-tych były tu 33 lęgowe pary.

Szydłów. Na terenie Polderu Krzesińskiego, u zbiegu Nysy Łużyckiej i Odry we wczesnym średniowieczu zlokalizowana była warownia - Kasztelania Szydłów. Był to jeden z najważniejszych dla państwa Piastowskiego grodów broniący zachodnich granic. Położenie u zbiegu dwóch dużych rzek miało także istotne znaczenie gospodarcze. Po przejęciu osady przez margrabiów brandenburskich gród stracił na znaczeniu i podupadł. Powstała na miejscu Szydłowa niemiecka miejscowość Schiedlo została na zawsze opuszczona przez mieszkańców po niszczycielskiej powodzi w 1909 roku. Dociekliwi odnajdą dziś po Schiedlo ruiny: kościoła, ewangelickiego cmentarza, pozostałości murów i budynków, a także pozostałości po szwedzkich okopach usypanych tu w czasie wojny trzydziestoletniej.

autor:
data wstawienia:
ostatnio zmienil:
ostatnia aktualizacja:

Powiat Słubicki

Cybinka
Cybinka
Górzyca
Górzyca
Ośno Lubuskie
Ośno Lubuskie
Rzepin
Rzepin
Słubice
Słubice

Starostwo Powiatowe

ul. Piłsudskiego 20

69-100 Słubice

tel. 95 759 20 10

fax 95 759 20 11

 

autor: Administrator
data wstawienia: 13.10.2014 07:54
ostatnio zmienil: Administrator
ostatnia aktualizacja: 13.10.2014 08:07
  • Elektroniczny Dziennik Urzędowy Województwa Lubuskiego
  • Dziennik Polski
  • Monitor Polski
autor: Administrator
data wstawienia: 13.10.2014 08:26
ostatnio zmienil: Radosław Dudek
ostatnia aktualizacja: 14.04.2017 13:08
Projekt i wykonanie: Go-2-Web.com - TYPO3 & Projektowanie stron
Copyright 2010 by Powiat Słubicki
Od 15.11.2010 stronę wyświetlono:
1230332